Als je gut feeling eindelijk sjoege geeft (en twijfel iets oplevert)

25 januari 2019

Heel eerlijk? Eigenlijk ben ik niet zo’n goeie tekstschrijver. I kinda walk the walk, maar daar is het dan ook wel mee gezegd.

Niet omdat ik een hekel heb aan schrijven. Ook niet omdat ik opdrachtgevers niet aanvoel en branches niet begrijp. Of omdat ik de creatieve geest van een gedroogde pruim heb. Want dat is allemaal niet waar. Integendeel.

Ik laat de valse bescheidenheid achterwege. Als het moet, schrijf ik goed. Mooi, scherp, geestig, doortastend, ritmisch, subtiel, ongedwongen, effectief. En nog snel ook.

Als het moet ja.

Maar waarom moet het? Van wie? En vóór wie eigenlijk?

Tja.

Het is eind 2017. Ik kijk uit naar de kerstdagen en het WK darts, maar eronder borrelt onrust. Ik heb ongeveer net zoveel zin in het nieuwe jaar als in een wortelkanaalbehandeling.

De Grote Twijfelshow is begonnen. Waar ben ik mee bezig? Kan ik het wel? Wil ik blijven tekstschrijven? Of moet het roer radicaal om?

Wegredeneren lukt niet, dus zoek ik naar fysieke uitdaging. Eindeloze wandelingen maken. Alvast het huis voorbereiden op de komst van ons tweede kind. Ik schilder ook de flat van m’n moeder, van top tot teen. Ik help mijn schoonvader met houthakken. En ik haal al die afgrijselijke grindtegels uit onze achtertuin, zodat ik opnieuw kan bestraten.


Het helpt. De rust in m’n hoofd komt terug.

Ik begin zelfs weer aan schrijfwerk te denken.

Er komt een opdracht van aardig wat uren. Blij toe, want de omzet kan ik wel gebruiken. Ik schrijf als vanouds, valt me op. Geroutineerd, op de automatische piloot haast. Omdat het bekend terrein is. Deze werkwijze levert meestal direct acceptabele teksten op. Iedereen blij.

Maar niet nu. Iedere aanpassing aan welk artikel dan ook lijkt de tekst alleen maar slechter te maken. Het lukt me niet om iets goeds op te leveren. De creativiteit ontbreekt gewoon.

De opdracht blijkt een mismatch uit het boekje. Kan gebeuren: kin omhoog en weer door. Hoewel, is dit gewoon een valse herstart of moet ik een heel andere weg overwegen?

Die vraag blijft een tijdje rondzoemen als een irritante mug. Tot m’n gut feeling eindelijk sjoege geeft. Ingevingen die de twijfel doen afnemen. Ik kan het moeilijk omschrijven, maar anderen kunnen het prachtig verwoorden. Zo zou ondernemer David Campbell hebben gezegd:

Discipline is remembering what you want.


Fuck hé.


Kan het echt zó simpel zijn?

Want natuurlijk herinner ik me wat ik wil — omdat ik het leuk vind, duidelijk voel, goed kan of verder wil ontwikkelen. Het sluimert al tijden, ik kan het zo voor je opschrijven:

Ik schrijf omdat ik het leuk vind om mezelf creatief te uiten.
En omdat ik daar graag een podium voor wil. Deze website is de plek waar ik echt onbevangen kan schrijven.


Het voelt onnatuurlijk om dit ook voor Jan, Piet en Klaas te doen.
Natuurlijk is creativiteit onuitputtelijk en niet van mij. Maar het voelt wél als een jas die mij als gegoten zit.


Ik kan niet tegen rommel en poor esthetics.
Daarom vind ik redactie, meewerken aan contentrichtlijnen, zoeken naar goede tekst-vorm-beeldcombinaties en nadenken over een gebruiksvriendelijke website juist een dankbare taak.


En ik help anderen graag aan lang houdbare inzichten.
Daarom ben ik het liefst ook analytisch, adviserend en strategisch bij content en communicatie betrokken.



Hoppakee, m’n business in vier stellingen.

Ja, blijkbaar is het zo simpel.

Tijd om de boel te verkennen. Daar maak ik al keuzes in, zoals me vastbijten in de contentstrategie van Factor Blue. En afspreken met interessante mensen, om te horen wat zij doen in contentland.

De rest is een interne aangelegenheid. Verkennen is een kwestie van erkennen. En herkennen.

Genoeg momenten verraden al wanneer ik in mijn element ben. Het is als ik de kinderen knuffel. Als ik wilde plannen maak voor een nieuwe indeling van onze woonkamer. En als ik de boel in en rond het huis weer aan kant heb. Het voelt zinvol, functioneel en orderlijk. Heerlijk.

Het is hetzelfde gevoel als wanneer ik een logisch ingedeelde website zie. Een strakke en echt informatieve webpagina. Gevatte microcopy. Een goed doordachte bevestigingsmail. Of juist een draak van een tekst — omdat ik ‘m in m’n hoofd al verbeter.

Een volwassen inzicht? Eerder kinderlijk enthousiasme, terug van nooit weggeweest.

Je gaat het pas zien als je het doorhebt, aldus een grote meneer.


Delen mag:

Van content naar inhoud. En van inhoud naar content. Ik hou me bezig met redactie, beheer en strategie. Op jeroenschalk.nl blog ik over alles wat mij en mijn manier van werken beïnvloedt. Meer weten? Bel of mail gerust.